Enda en ny sykkeltur gjennomført De fire syklistene samlet i Nakhon Sawan for å ta farvel med Tore. Fra venstre er det Gustav, Finn Arve, Kristian og Tore.

**************** Den planlagte ruten med kart Dagsetappene

Den 16'ende november 2005 satte Kristian Bø ut på en ny sykkeltur. Denne utrolig spreke 72'åringen gjennomførte denne gangen en tur på hele 2920 KM, som startet fra Mae Sai, som ligger helt nord i Thailand, og nedover Asian Highway 2 helt ned til Singapore, som var planlagt skullle ta 28 dager, men som endte opp i 27 dager, og litt fravik fra den planlagte ruten. Og det meste gikk som planlagt, og tre av de ankom Singapore den 12 desember. Denne gangen var de et lag på 4 personer som starter sammen, som er gode venner av Kristian, og som også tidligere syklet sammen med han på flere av hans tidligere turer rundt i Asia. Disse var Finn Arve Aagesen med sin sønn Gustav og Tore Linnerud som "kùn" var med til Bangkok. De dro med nattbussen fra Bangkok til Mae Sai den 15'ende november, og startet opp om morgenen på første dagsetappe fra Mae Sai til Chieng Rai. Kristian har holdt meg daglig oppdatert underveis, som som dere kan finne på denne siden. Så her kan dere oppdateringen av dagsetappene helt fram til Singapore.

Oppdateringene av dagsetappene
Klikk her for å se hele oppdateringen

---

Sykkelturen Mae Sai (Thailand) – Singapore.
Kristian's egne bilder fra turen, og ettertankar skreve på toget hjem fra Singapore til Bangkok.
27 dagar på sykkel er unnagjort. Vi hadde sett opp 28 dagar på planen, men vi kom fram ein dag før tida fordi vi la om ruta. 27 netter har eg sove på forskjellige rom, i forskjellige senger. Ei natt låg eg faktisk i mi eiga seng, heilt uplanlagt og uventa. Det skal eg koma tilbake til.

Dei sju første dagane var Tore (Linnerud) med. Men etter Nakhon Sawan skilde han lag med oss, dvs. Finn Arve og Gustav (Aagesen) og eg. Han hadde ikkje nok fri til å bli med på heile turen. Det var synd, fordi vi kom til å sykla mykje i lag. Etter at han forlot oss var vi nokså spredte. Det hendte vi ikkje såg kvarandre frå etter at vi starta om morgonen til vi var på hotellet om kvelden. Ja, ved eitt tilfelle såg vi kvarandre heller ikkje då.

Det er godt å sitja på toget og roa seg ned før det ber tilbake til ”sivilisasjonen” og eit normalt liv. Togreisa frå Singapore til Bangkok tek 2-3 dagar. Eg har reist ein gong før den same strekninga, men motsatt veg. Det var ved årsslutt 1993, saman med forfattar og ven Åse-Marie Nesse, på det flotte toget Eastern & Oriental Express. Då gjekk det fortare, fordi det toget stansa berre på få stasjonar. Finn Arve og Gustav tok fly direkte til Bangkok, på den 28. dagen etter at vi starta.

Det var Finn Arve sin idè å sykla frå Mae Sai til Singapore, altså gjennom to land, Thailand og Malaysia. Han skulle ha eit sabbatsår frå sitt professorat på NTNU i Trondheim, og ville vera i Thailand det året. Han ville gjerne sykla denne turen med meg. Seinare ville sonen Gustav også bli med. Og då eg nevnte tanken for Tore, blei han også interessert i å bli med, i allefall på ein del av turen. Finn Arve la opp ruteplanen for Thailand og delvis Malaysia. Eg gjorde ein korreksjonar, og utfylte Malaysiadelen.

Vi møttes alle fire på Morchit Busstasjon i Bangkok tirsdag 15. november 2005, og tok buss kl 19 til Mae Sai. Eg hadde kjøpt bilettar på førehand og reservert plass for syklane. Det blei litt kluss med å få syklane med, men det ordna seg til slutt etter at vi tok av forhjulet. På busstasjonen spurde eg Finn Arve om det var nokon særskilt grunn til at han hadde lagt ruta i Sør-Thailand langs den gamle riksveg 4 via Ranong, Takua Pa, Pangnga, Krabi og Trang. Det var det ikkje, han berre trudde det var den mest naturlege ruta. Då eg fortalde at det var lettare og kortare å dra rett sørover frå Chumpon mot Hat Yai, var han straks med på det. Vi fann ut at vi kunne spara 2 dagar på det. Av ein annan grunn blei det berre 1 dag.

Vi kom til Mae Sai kl 07 onsdag 16. november. Dagen er fullmånedagen i november og er ein spesiell dag i Thailand, Loy Kratong dagen. Folk går då til elva eller eit vatn og sender eit flytande objekt, pynta med blomar, utpå. Då kan dei både be om tilgjeving for gale ting dei har gjort, og senda ønskje for framtida. Vi åt frikost ved grensebrua til Burma, tok bilete og sykla til Chiang Rai. Tore og eg sykla direkte, dei andre tok ein omveg for å få sjå Mekongelva og det Gyldande Triangel. Om kvelden gjekk vi til elva på Loy Kratongfest, saman med tusenvis av andre. Vi var så heldige at byen vi kom til neste dag, Phayao, hadde Loy Kratongfest i to dagar. Så vi fekk vera med på fest der og, og sjå eit 2 timar langt opptog i gatene.

--

Her er det gjengen i Mae Sai før start, ved grensebrua til Burma 16 november. Fra venstre er det Gustav, Finn Arve, Tore og Kristian. Under til venstre er det en Loy Kratong som blir satt ut på elven i Chiang Rai. Under til høyre er det Loy Kratong opptog i Phayao

Vegane var fine heile tida, bortsett frå ved Ban Pong på veg frå Kanchanaburi til Petchaburi, der det var vegarbeid med sørpete og trange vegar med lange bilkøar. Vi var som regel i hus lenge før det var mørkt om kvelden. Det seinaste eg kom fram var kl 18.30. Det var til byen Ipoh i Malaysia. Men då hadde eg sykla over 170 km. Men i Malaysia blei det ikkje mørkt før kl 19. Då vi kryssa grensa stilte vi klokka 1 time fram, slik at kl 19 i Malaysia tilsvarer kl 18 i Thailand.

På veg til Kanchanaburi fekk eg vita at Sigurd Edmond Røkke Johnsen var død. Han er også kjent som Lord Newton fordi han kjøpte den tittelen frå England. Han hadde vore lenge sjuk, så dødsfallet kom ikkje så uventa. Eg hadde hatt såvidt mykje og nær kontakt med han, og visste at han hadde få norske vener i Thailand. Då eg seinare fekk vita at det skulle vera gravferdsseremino for han i eit tempel i Bangkok i 3 dagar, bestemte eg meg for å bli med på ein av dei. Finn Arve tilbaud seg at dei ville venta på meg ein dag. Det passa slik at vi ville passera flyplassen i Surat Thani den første av dei 3 dagane. Eg sykla derfor rett til flyplassen. Kl var då 14, og eg fekk fly til Bangkok kl 15. Eg fekk difor vera med på seremonien same kveld, sov heime om natta og returnerte til Surat Thani neste morgon. Eg kom dit kl 12, skifte klede og sykla vidare sørover. Sykkelen stod innelåst på flyplassen med all bagasje på. Dei andre venta på meg i Surat Thani, slik at dei sov 2 netter der.

Det lukkast å få vaska tøy nokre gonger undervegs, men ofte blei det for kort tid. Når vi sa at vi måtte ha det reint og tørt kl 0730 neste morgon, fekk vi ofte eit ristande hovud som fortalde at det makta dei ikkje. Så rett som det var la eg skittentøy i såpevatn på hotellrommet når eg kom fram, skylte det etter ei stund og hang det opp på badet. Om kvelden før eg la meg var det dryppefritt. Eg hang det opp i soverommet der det var aircondition. Som regel var det tørt neste morgon. Og dersom ikkje, hang eg det opp att neste kveld på neste hotell. Men på slutten av turen hopa det seg opp ein del fordi eg skulle snart heim. Så då eg kryssa grensa siste dagen mellom Malaysia og Singapore blei eg spurt av tollpersonalet kva som var i veskene mine. Fullt av skittentøy, sa eg, og blei vinka vidare.

Passkontrollane gjekk fint, utan problem. Vi kryssa grenser to gonger, med passkontroll på begge sider av grensa.

Vi budde forholdsvis rimeleg der vi overnatta, omlag 400-500 Baht, dvs 70-90 norske kroner. I Malaysia noko dyrare, og siste natta i Singapore veldig dyrt, 135 Sdollar som tilsvarer 600 norske kroner. Maten vi spiste var rimeleg overalt. Vi åt enkelt, men veldig smakfullt. Det blei nok helst sjømat, men også andre herlege, lokale rettar. I Malaysia prøvde vi oss på muslim mat, og det smakte også svært så godt. Det beste måltidet hadde vi nok i Kuala Lumpur. Finn Arve hadde geburtsdag og inviterte.

I Malaysia la vi faktisk om reiseplanen litt, fordi vi kom på at vi ville dra innom Melaka, ved det kjente Malakastredet. Det angra vi ikkje på. Melaka var ein sers interessant by. Noko som undra oss var at så mange forretningar hadde julepynt dei ville selja. Og det var julenissar og Merry Christmas overalt. Melaka har vore portugisisk, hollandsk, engelsk og under siste verdskrig japansk.

På reiseplanen vår hadde vi overnatting i Butterworth i Malaysia. Undervegs kom vi på at vi heller burde dra over til Penang og overnatta i Georgetown. Finn Arve meinte at det nå var bru over, og vi bestemte oss for å prøva den. Då eg kom til Butterworth, hadde eg ikkje sett noko til dei andre to på lenge. Eg gjekk inn på ein butikk for å kjøpa noko å drikka, og spurte kor brua var. 6 km lenger framme, fekk eg til svar, men det var truleg ikkje mogeleg å sykla over. Eg drog derfor rett til kaien som var 1 km lenger framme og tok ferje over til Georgetown. Det tok 15 minutt og kosta 50 norske øre, tur/retur. Seinare fekk eg telefonkontakt med dei andre. Dei hadde sykla til brua, men blei nekta å sykla over. Dei returnerte til Butterworth og tok inn på eit hotell der. Dei var for slitne til å koma over til Georgetown og eta middag med meg. Både Georgetown og Melaka er verdt ein turistvisitt.

Det som tok mest på kreftene når vi sykla etter vegen var dei mange, lange motbakkane. Også der vi hadde motvind tærte det på kreftene. Men i så måte var vi heldige fordi vi hadde mykje meir medvind enn motvind. Vi var også sers heldige når det gjaldt regn. Det var opphald kvar morgon når vi starta. Regnskyene kunne henga tunge over oss heile dagen, men berre få gonger måtte vi stå i ly for regnet. Derimot hendte det mange gonger at det tok til å regne like før vi kom i hus, og det kunne regna heile kvelden og natta. Temperaturen var stort sett behageleg, fordi det var overskya vær. Vi trengte ikkje smøra oss med solkrem kvar dag.

Syklane våre fungerte stort sett bra. I allefall kunne vi sykla heile vegen, kvar millimeter. Finn Arve og Gustav punkterte kvar sin gong. Elles var Finn Arve sitt store problem bakhjulet. Eiker rauk alt i eitt, og han måtte få innsatt nye mange stader. Han brukte same sykkel som då vi sykla i Sør-Thailand for 16 år sidan. Han hadde også ein gong problem med pedalfestet – pedalane falt rett og slett av mens han sykla. Men han fekk festa dei provisorisk til vi kom til neste overnattingsby. Då fekk han det fiksa permanent. Gustav måtte skifta 3 eiker ein gong fordi kjedet falt av tannhjulet og kom inn i eikene. Sjølv fekk eg ulyd i navet på framhjulet, og det knirka mellom pedalane når eg trødde. Det fekk eg fiksa i Sør-Thailand.

Men viktigst av alt: Vi fekk vera friske under heile turen. Eg tok av 5 kg på sykkelturen. Distansen eg sykla var 2920 km.

Det er mange minne som sit att frå ein slik tur. Kvar dag hadde sine opplevingar som seint vil gå i gløymeboka. Mange foto som vi tok vil hjelpe oss å minnast. Vi møtte så mange vennlege menneskje på turen, både i Thailand og Malaysia. Bilar tuta og folk vinka og smilte til oss heile vegen.

Eg har nå sykla i alle hovudstader i Sør-Aust Asia. Forutan Kuala Lumpur og Singapore som eg sykla i på denne turen, har eg før sykla i Bangkok, Rangoon, Vientiane, Hanoi og Phnom Penh. Det er store skildnader mellom dei, men alle er svært så interessante og har sine særpreg. I tillegg har eg sykla i sagnomsuste byar som Saigon, Siam Reap, Mandalay, Luang Prabang, Chiang mai, Kunming, Chengdu, og nå også Georgetown og Melaka. Eg ville ikkje vore nokon av turane forutan.



Over til venstre er det en god middag i Tak. Og til høyre er det gatemarknad i Kamphaeng Phet
Over til venstre er det en middag i Nakhon Sawan. Og til høyre er det et bilde fra Petchaburi.
Her er det to bilder fra Prachuap Khiri Khan, der det til høyre er utsikten fra hotellet.

Her passerer de grensa til Phattalung Provins. Under til venstre var det en stor Buddha statue ved vegen som de passerte på vei sørover. Under til høyre: De var ikkje aleine langs vegen.

--

--

Her er det Finn Arve og Kristian ved grensa mellom Thailand og Malaysia Under til venstre er det opptog i Hat Yai i høve Kongens 78 års dag. Under til høyre er de kommet til byen Alor Setar i Malaysia.

Over til venstre er det brua over til Penang i Malaysia. Og til høyre er det på ferja til Butterworth frå Georgetown.

Her er de ankommet Kuala Lumpur, der det verdenskjendte Twin Tower ruver godt i bybildet. Under til venstre skilt som viser at det er kùn 32 km att til Kuala Lumpur. Under til høyre er de i Melaka, hvor Finn Arve kikker på en portugisisk båt frå 1500-talet.

--

--

Her er de vel framme i Singapore, hvor Orchard Road var pyntet og klar til jul. Under til venstre er det julepynt for salg i Melaka. Under til høyre er det muslimsk måltid i byen Batu Pahat.

Vel heime i Thailand. Reisa er slutt. Blir det fleire sykkelturar? Det vil avhenge av helse og krefter. Eg har ingen planar om å sykla til andre land. Men dags- eller veketurar i Thailand, det blir det nok. Men aller helst skulle likt å tatt ein lang skitur heime i Norge. Det har eg ikkje prøvt på mange, mange år.

--